Bu satırları yazarken, bazı duyguların kelimelere tam olarak sığmadığını biliyorum. Ama yine de denemek istiyorum. Çünkü sen, hayatımda anlatmaya değer olan en gerçek şeylerden birisin. Bu yıl benim için kolay bir yıl olmadı. Yorulduğum, kaybolduğum ve bazen güçlü kalmanın bile ağır geldiği zamanlar yaşadım. Hayat, çoğu zaman üst üste geldi ve ben sadece ayakta kalmaya çalıştım. Ama tüm bu karmaşanın içinde değişmeyen bir şey vardı. Sen. Ben hayatın tüm stresinden senin var olduğunu hatırlayarak sıyrılıyorum. Bazen her şey üstüme geldiğinde, seni düşünmek nefes almamı sağlıyor. Dünya ağırlaştığında, senin varlığın bana hafiflemeyi hatırlatıyor. Her şey karmaşıklaştığında ise, sen benim için sadeleşen tek duygu oluyorsun. Bu yıl hayatımda olumlu giden pek az şey vardı. Ama senin gülüşün… O gülüş, zor bir günün ortasında bile içimde bir ışık yakmayı başardı. Bana yeniden iyi hissetmenin mümkün olduğunu hatırlattı. Seni sevmek benim için yüksek sesle söylenen büyük cümleler değil. Sessiz bir güven gibi. Zor anlarda tutunabildiğim, dağılsam bile içimde sağlam kalan bir his gibi. Hayatımın en değerli parçalarından biri olduğunu biliyorum. Belki bunu her zaman kelimelerle anlatamıyorum ama hissettiriyor olduğumu umuyorum. Çünkü sen benim için sadece güzel bir anı değil; Devam eden, yaşayan ve içimde kalan bir şeysin. Bu mektup bir vaat değil. Bir gösteri de değil. Sadece içimden gelen bir teşekkür. Zor bir yılın içinde bana iyi gelen şey olduğun için. Gülüşünle dünyayı biraz daha yaşanır kıldığın için. Ve olduğun kişi olduğun için. İyi ki varsın Aleyna. Gerçekten.